Ich bin (k)ein Berliner

Lieselot vertelt:
Wat kun je toch genieten van een douche na een paar dagen zonder badkamer.  Tussen de vogelmomentjes en vismomentjes (duiken) hadden we een middagje in Sorong. Hier een cocktail proberen te bestellen maar uiteindelijk uitgekomen op een mix fruit juice. Alcohol is hier gewoon niet te krijgen. Behalve bintangbiertjes maar dat vindt Hugo blasfemie.

Transfer van Arfak naar Sorong

 

 

 

Bruiloft welkom dans in Arfak
Uitzicht vanuit ons hotel bij Arfak
Muziek!!

 

Hugo vertelt:

De Berlijnse Muur is een nogal dubieus concept om reclame mee te maken. Zeker in een land dat gedwongen opgesplitst en na vertrek van de bezetters via een omweg langs amerikaanse uitbating als uitvalsbasis bij hun vietnam scheermutserij daarna domweg aan een dan zelfstandig geworden Indonesie gegeven is. Dat terwijl het oostelijke deel van het eiland al eventjes zelfstandig is….hmm. Laten we het er maar op houden dat het muurtje (want meer is het niet) zijn bestaan heeft te danken aan een noodzakelijke opdeling ten gunste van de meeste mensen. Namelijk tussen zee en land. En het is van beton gemaakt. Maar dan houdt het toch wel op met de gelijkenissen.

Zitten op de berlijnse muur?

Eigenlijk heeft het meer weg van een boulevard. Maar Costa Brava spreekt hier niet zo tot de verbeelding. Hoewel ik dezelfde twijfel heb over de huidige naamgeving. De locale vismarkt inclusief bbq kraampjes bevindt zich in de zuidwest punt van Sorong. Vanaf hier draperen de kraampjes zich op de strook verharding tussen de kustlijn volgende doorgaande weg en dit muurtje, waarachter een prachtig strandje en zee ligt. Van de verhoging die dit biedt wordt dankbaar gebruik gemaakt om de versnaperingen zittend te nuttigen, met een prachtig uitzicht. Dit gebeurt allemaal aan het einde van de dag, dus als toetje krijg je in zee stuiterende buurtkinderen bij een adembenemende ondergaande zon tegen lichte bergen aan een strakke zeehorizon gepresenteerd. Gratis.

Zonsondergang in Sorong

Je moet alleen wel even zoeken. Waarschijnlijk hebben ze hier ook vernomen dat er iets verbouwd is aan het origineel, want het grootste deel gaat hier momenteel schuil achter hoge bouwafzettingen.

Lieselot vertelt:
Bij een gevonden plekje waar geen verbouwing was (*hugo: ik blijf maar met “another brick in the wall” in mn hoofd zitten) een zooi loempiaatjes met een dubieus sausje besteld en deelgenomen aan de locale muur-zit-traditie. Ook hier wilde iedereen met ons op de foto, dus veel gepoos en zelf ook maar onze camera gepakt om het gebeuren vast te leggen.  Het werd een heel feestjes met voetbalelftal en een viertal volledig ingezwachtelde middelbare leeftijd dames al giechelend z’n beetje op schoot. Uiteindelijk na zonsondergang gingen we weer terug naar ons hotel, iedereen gedag zwaaiend.

Met giechelende dames op de foto

Onderweg kwam ik nota bene een toeristen winkeltje tegen en daar zelfgemaakte paradijsvogel oorbellen gekocht. Daarna strompelden we pardoes een zijlaan in naar een bijzonder geslaagd restaurant/koffiebar. En dan wel serieus koffie. Ter plekke aan tafel op de uitgekozen manier voor je bereid. Alleen die beste whiskey en eventueel sigaar erbij wil maar niet lukken.

Een spontane hoosbij konden we makkelijk trotseren aangezien het hotel natuurlijk toch nagenoeg om de hoek lag. We hadden bijna gelijk…

P.S.    terwijl dit bericht zich upload zitten we serieus aan de andere kant van Sorong (terugweg is gestart) weer te overleggen of we de opgekomen hoosbij gaan trotseren vanuit een bijzonder overeenkomende koffietent naar ons hotel om de hoek… dejavu

2 comments

  1. Opvallend van die giechelende veertigers. wilden ze niet op de foto omdat jullie misschien wel beroemd zijn en daarom zoveel volk om je heen hebt?

    Voor sigaren moet je naar Cuba. Idee voor volgend jaar? 😉

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *