Wa… wa… wa.. wa..

Dat is de groet van de Dani people. En er bij hupsen, dat hoort.

Martine was een van de Dani people die ik heb leren kennen. Ze was denk ik mijn leeftijd. Lastig te zien. Van haar geleerd om LAOCK te zeggen als welkom. Vrouw naar vrouw/man. NARANG zei Hugo, voor mannen onder elkaar.

Het dorpje van Martine (Dani people) dragen hun klederdracht – of het gebrek daaraan – alleen nog bij speciale gelegenheden of voor de toeristen; ons dus. Normaal hebben ze gewoon een korte broek, t-shirt en schoenen aan (nou ja, vaak! Ik zag vandaag twee mannen blootsvoets het vliegtuig betreden). Ha! Ik sta uitgebreid met Marcus op de foto met penis koker en al!  Onze gids Rufus zegt dat je jong moet beginnen anders is het een pijnlijk gebeuren, hij sprak uit eigen ervaring. Hij komt ook uit een dorpje, maar niet van de Dani clan maar van de Moenoei? ( Weet niet met precies). Die eerste zal die koker wel wat te strak hebben omgebonden: “man, oeeei!”

Met Marcus op de foto

hieronder wat observaties uit het leven van een popoea door HuLi

Veel van de authentieke dorpen hier in Wamena zijn van de Dani stam. In een dorp woont doorgaans een familie met alle aanhang van de generaties. Per stam zijn er meerdere dorpen. Deze dorpen ontstaan wanneer er iemand te hard op de teen van een achterneef is gaan staan en die betreffende bijbehorende familieleden elkaar vervolgens niet meer kunnen luchten. Dan stichten ze hun eigen dorp. Maar ze blijven uiteraard wel vlak ernaast wonen, maar dan in een eigen omheining.

Een dorp bestaat uit een keukenhut, dit is een gezamenlijke kookruimte voor alle gezinnen. Wanneer je trouwt mag je een eigen vuurhaard uit rivierklei bouwen. Dat doen ze door een kuil te bekleden met die klei en een opstaande rand te vormen. Dit strijken ze nat glad en polijsten  het uiteindelijk met zand en rustig afbakken. Ingenieus.

Één ronde hut voor vrijgezelle vrouwen, één hut centraal tegenover de ingang door de omheining voor vrijgezelle mannen, aantal familie hutten en tot slot een varkensschuurtje. Het dorp is klein en omheind met een houte hekwerk tegen de varkens. Die wil je niet altijd in de buurt hebben. Je kunt het bijna vergelijken met een asterix dorpje. Boven op het hout van het hek wordt gras gegooid om verrotting door de regen tegen te gaan. Hier bloeien vervolgens allerlei prachtige bloemen op, mooi bijprodukt.

Vrijgezelle mannen in het midden

Een hut heeft twee verdiepingen. Beneden leven en boven is slapen. Je ziet nu dat veel dorpen langzaam overstappen naar modernere huizen op stenen ondergrond, houten wanden met glazen ramen en golfplaten dak. Ouderen krijgen last van astma en slechte ogen door het stro van de daken en het vuur wat zonder schoorsteen op de begane grond wordt gestookt om zo snachts lekker warm op de verdieping te slapen.

Je ziet daardoor een mengeling van oud en nieuw door elkaar. De Dani wonen nog in hun hutjes, maar wel met elektriciteit, rijstkoker en smartphone. Maar de grond is nog van stro, ze zitten op de grond en er zijn geen meubels. De kinderen en varkens spelen in de binnenplaats met zelfgemaakte autootjes.

Keuken van Dani Village, met smartphone en aansteker,  met een kookplek van klei.
Jongen met zelfgemaakt autootje, en aantal biggetjes. Op de achtergrond zie je de hekken bedekt met gras

Varkens zijn hier een symbool van rijkdom. Ze worden slechts bij hoge uitzondering gegeten, zoals bruiloften. Moet je wel eerst je vrouw er mee kopen. Oorspronkelijke ook de boskat (symbool, niet trouwen…), deze hadden ze gedomesticeerd maar waren niet zoveel waard als het varken (waarschijnlijk omdat ze wat lastig te ruilen zijn). In de bergen komen nog een aantal wilde varkens voor, maar die zijn vooral een tikje aggressief.

Keuken bij o.a. Martine, haar moeder had 7 missende vingertopjes, die sneed ze af bij het verlies van iemand dierbaar. Zie haar rechts in de mindgroene shirt. Alternatief is om een stukje van je oor af te snijden.

Onze gids Rufus wist niet goed wat de Dani oorspronkelijk aten voordat de rijst er was. Rijst komt vanuit Indonesië en is ‘nieuw’. Ook de zoete aardappel is via de Franse? Papoea ingekomen. Er zijn clans die sago eten. Alleen niet de Dani volgens Rufus. Ook eten ze niet het vlees van buffels, kippen of varkens, onze conclusie was dat ze vegetariërs zijn in hun normale eetpatroon. Ook nu nog maar dan met rijst en zoete aardappel, zonder jus dus.

De foto is van een aantal dani kinderen dat op de weg aan het spelen was met een… hagedisachtigge! Allemaal wilde ze wel op de foto!

Wandelend van dorp naar dorp langs de rivier, kwamen we een groep kinderen tegen die elkaar aan het bang maken waren…
Tocht van het ene dorp naar het andere door de velden, lijkt wel of ik een reus ben en Rufus een hobbit!😂

9 comments

  1. Wat een mooie reis maken jullie!! Komen jullie toevallig ook in Wamena? Daar woont een heel leuk Nederlands stel die werken met straatkinderen en in de kliniek: Marcel en Mintje Kooijmans. Mocht je ze per ongeluk tegenkomen, doe ze de groeten !

    1. Ahh, zijn er net geweest, daar gaan deze fotos ook over! Gemiste kans was erg leuk geweest om ze gedag te zeggen. We zagen dat wel veel kinderleed op straat (lijmsnuiven, bedelen).

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *